прохлорит
sostantivo maschile
proclorite f
sostantivo maschile
proclorite f
permalink
проха́живаться (v)
прохинде́й (s. masch.)
прохлажда́ть (v)
прохло́пать (v)
прохло́пывать (v)
прохлорит (s. masch.)
прохо́д (s. masch.)
прохо́дчик (s. masch.)
проходческий (agg.)
проходи́мец (s. masch.)
проходимый (agg.)
проходи́ть 1 (v)
проходи́ть 2 (v)
проходна́я (s. femm.)
проходом (avv.)
прохола́живать (v)
прохо́жий (s. masch.)
прохожу́ (v)
прохрипеть (vp)
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android

