проку́ривать(ся)
verbo
1 прокури́тЬ(ся)
2 essere permeato / impregnato di fumo
verbo
1 прокури́тЬ(ся)
2 essere permeato / impregnato di fumo
permalink
проку́чивать (v)
прокуратор (s. masch.)
прокурату́ра (s. femm.)
прокури́ть (v)
прокури́ться (v)
проку́ривать(ся) (v)
проку́сывать (v)
проль (v)
прол. (sigla)
пролага́ть (v)
прола́мываться (v)
прола́за (s. masch. e femm.)
проле́чивать (v)
проле́й (v)
пролиферация (s. femm.)
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android

