ортогнейс
sostantivo maschile
ortogneiss m
sostantivo maschile
ortogneiss m
permalink
ортоформиаты (s. masch. pl.)
ортофосфаты (s. masch. pl.)
ортофосфиты (s. masch. pl.)
ортогнейс (s. masch.)
ортогонализация (s. femm.)
ортогональность (s. femm.)
ортогона́льный (agg.)
ортогелий (s. masch.)
ортоизомер (s. masch.)
ортокарбонаты (s. masch. pl.)
ортокислоты (sost femm. pl.)
ортоклаз (s. masch.)
ортокетоны (s. masch. pl.)
ортониобаты (s. masch. pl.)
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android

