орденоно́сный
pronuncia: [ɐrdʲɪnɐnˈosnɪj]
aggettivo
1 decorato (con una medaglia)
2 decorato (spec. di un’onorificenza)
pronuncia: [ɐrdʲɪnɐnˈosnɪj]
aggettivo
1 decorato (con una medaglia)
2 decorato (spec. di un’onorificenza)
permalink
ординар (s. masch.)
ордина́рец (s. masch.)
ордина́тор (s. masch.)
ордина́торская (s. femm.)
ордонанс (s. masch.)
орденоно́сный (agg.)
орденоно́сец (s. masch.)
о́рдер 1 (s. masch.)
о́рдер 2 (s. masch.)
оре́ст (s. masch.)
орфе́й (s. masch.)
орфоэпи́ческий (agg.)
орфоэ́пия (s. femm.)
орфогра́фия (s. femm.)
Орфей (s. masch.)
орг. (sigla)
о́рган (s. masch.)
орга́н (s. masch.)
органи́чно (avv.)
органи́чески (avv.)
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android

