контрактова́ть
verbo
contrattare
verbo
contrattare
permalink
контрагент (s. masch.)
контракция (s. femm.)
контракта́ция (s. femm.)
контрактант (s. masch.)
контра́ктник (s. masch.)
контрактова́ть (v)
контрактова́ться (v)
контралатеральный (agg.)
контра́льто (sni)
контра́льтовый (agg.)
контрапу́нкт (s. masch.)
контрас (s. masch.)
контрасигнация (s. femm.)
контра́ст (s. masch.)
контрасти́ровать (v)
контрастно (avv.)
контра́стность (s. femm.)
контратип (s. masch.)
контратипирование (s. n.)
I nostri siti
- Dizionario italiano
- Grammatica italiana
- Verbi Italiani
- Dizionario latino
- Dizionario greco antico
- Dizionario francese
- Dizionario inglese
- Dizionario tedesco
- Dizionario spagnolo
- Dizionario greco moderno
- Dizionario piemontese
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
Ën piemontèis
Le nostre applicazioni mobili
Android

